Trzynaste mistrzostwa świata w lekkiej atletyce przejdą do historii z kilku powodów. Jednym z nich są porażki faworytów w kilkunastu konkurencjach oraz gorsze niż w poprzednich latach rezultaty.

Przed dwoma laty w Berlinie padły trzy rekordy świata: dwa ustanowił jamajski sprinter Usain Bolt, a jeden Anita Włodarczyk w rzucie młotem. Jeszcze lepiej było w 1993 roku, kiedy w Stuttgarcie na listy najlepszych wyników wszech czasów wpisało się aż pięcioro lekkoatletów.

Jednym z powodów, dla których tym razem przedstawiciele królowej sportu wypadli słabiej mogą być wzmożone kontrole antydopingowe. Trzy tygodnie przed czempionatem w Daegu IAAF ogłosiło, że wszyscy startujący w Korei zawodnicy zostaną przebadani na obecność niedozwolonych środków w organizmie. Od każdego pobrano krew i teraz wszyscy czekają na wyniki.

– Na pewno mogło to mieć wpływ na uzyskiwane rezultaty. Przed igrzyskami w Londynie będą znane wyniki wszystkich badań. U niektórych uczestników zawodów w Daegu pojawił się strach, to było widoczne – powiedział prezes PZLA Jerzy Skucha.

Helmut Digel, członek Rady IAAF, obserwował dziesięć z trzynastu mistrzostw świata i również zauważył słabszą postawę lekkoatletów.

– Poziom się obniżył, co nie znaczy, że nie było wspaniałych pojedynków. Nie zawsze chodzi o to, by podziwiać rekordy świata, czasem spektakl może być dobry i bez nich – podkreślił niemiecki działacz.

Z 43 indywidualnych konkurencji jakie były w programie mistrzostw, tylko w szesnastu zawodnicy osiągnęli wyniki lepsze od tych sprzed dwóch lat. W biegach na 400 m przez płotki mężczyzn i 1500 m kobiet zwycięzcy uzyskali najgorsze czasy w historii mistrzostw. Czytaj także: Co się stało z Wunderteamem?