Podstawowy cel, jaki przyświeca organizatorom igrzysk, to zmiana nastawienia społeczeństwa do osób niepełnosprawnych intelektualnie.

– Według badań, prawie trzy czwarte Polaków ma problem z tolerancją osób z niepełnosprawnością intelektualną. Liczę, że dzięki tej imprezie sytuacja się poprawi – powiedział dyrektor marketingu i komunikacji komitetu organizacyjnego ELIOS 2010 Bogdan Snarski.

Wagę tego problemu dostrzegło też wielu dyrektorów szkół, którzy postanowili podopiecznym umożliwić kontakt z osobami z niepełnosprawnością intelektualną.

– Chcieliśmy, aby młodzież poznała tych ludzi, bo strach bardzo często jest wynikiem niewiedzy – wyjaśniła nauczycielka języka polskiego w Zespole Szkół Samochodowych i Licealnych nr 3 im. Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie Marta Kowalczyk, której klasa oglądała zmagania w koszykówce zunifikowanej. Poziomem sportowym uczniowie byli pozytywnie zaskoczeni. Każda drużyna składa się z trzech zawodników niepełnosprawnych i dwóch pełnosprawnych tzw. partnerów. Niejednokrotnie kibice mieli problem ze wskazaniem, kto jest kto.

Atmosferze na trybunach niczego nie można zarzucić. Koszykarze byli nagradzani brawami nawet po niecelnym rzucie.

– Do wspierania uczestników olimpiad specjalnych uczniowie byli przygotowani. W ramach godzin wychowawczych realizowaliśmy szkolny program „Dekalog mówienia o niepełnosprawności intelektualnej”. Wiedzieli, że dla tych sportowców od wyniku ważniejsze jest samo uczestnictwo – podkreśla Kowalczyk.