- Przez cały czas igrzysk, trzymałem kciuki za wszystkich polskich olimpijczyków, a ze zrozumiałych względów szczególnie za bliskich mojemu sercu łyżwiarzy - powiedział uradowany Leszek Ułasiewicz. W przeszłości sam był przez osiem lat zawodnikiem, a po zakończeniu kariery szkoleniowcem piastując funkcję trenera kadry narodowej kobiet, mężczyzn i szefa wyszkolenia w Polskim Związku Łyżwiarstwa Szybkiego. Teraz nadal służy związkowi swoją pomocą.

- Trenerka Ewa Białkowska podjęła słuszną decyzję nie zmieniając składu, który utorował polskim zawodniczkom drogę na olimpijskie podium. Można by gdybać, co by się stało, gdyby Polki pokonały w półfinale Japonki. Taki jest urok sportu. Szczęście jest po naszej stronie. Medal to rekompensata za wyniki w biegach indywidualnych, w których nasi reprezentanci pojechali słabiej niż się spodziewano, po wcześniejszych siedemnastu rekordach Polski, dziesięciu seniorskich i siedmiu juniorskich - dodał Ułasiewicz.

Drogę na podium Polki zaczęły od zwycięstwa w ćwierćfinale z Rosją. - Mogę domyślać się, co myśli teraz trener Rosjanek, sympatyczny Nikołaj Gudin, który tak liczył na złoty medal swoich zawodniczek. Tak był pewien swego - powiedział Ułasiewicz, który opiekował się polskimi łyżwiarzami szybkimi w zimowych igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku w 1964, trzydzieści lat później w Lillehammer i w Salt Lake City w 2002 roku.